Sadələşdirilmiş vergi

Sadələşdirilmiş vergi — qanunvericilikdə tərifi

218.1. Aşağıda göstərilən şəxslər sadələşdirilmiş verginin ödəyicisi olmaq hüququna malikdir:

218.1.1. bu Məcəllənin XI fəslinin müddəaları nəzərə alınmaqla, ƏDV məqsədləri üçün qeydiyyata alınmamış və ardıcıl 12 aylıq dövrün istənilən ayında (aylarında) vergi tutulan əməliyyatların həcmi 200.000 manat və ondan az olan şəxslər;

218.1.2. vergi tutulan əməliyyatlarının həcmi ardıcıl 12 aylıq dövrün istənilən ayında (aylarında) 200.000 manatdan artıq olan ictimai iaşə fəaliyyəti ilə məşğul olan şəxslər.

Sadələşdirilmiş vergi nə deməkdir?

ƏDV məqsədləri üçün qeydiyyata alınmamış və ardıcıl 12 aylıq dövrün istənilən ayında vergi tutulan əməliyyatlarının həcmi 200 000 manat və ondan az olan şəxslər, habelə bu həddi keçən ictimai iaşə subyektləri sadələşdirilmiş verginin ödəyicisi olmaq hüququna malikdir (Vergi Məcəlləsi, maddə 218.1). Bu şəxslər üçün sadələşdirilmiş vergi vəzifə deyil, seçimdir: onlar hər il aprelin 20-dək bəyannaməni və ya bu hüquqdan istifadə etməyəcəkləri barədə yazılı məlumatı təqdim edirlər (Vergi Məcəlləsi, maddə 218.2). Avtonəqliyyatla sərnişin daşıyanlar, idman mərc oyunları və lotereya operatorları, mülkiyyətindəki yaşayış və qeyri-yaşayış sahələrini və ya torpaq sahələrini təqdim edən fiziki şəxslər isə sadələşdirilmiş verginin ödəyiciləridir (Vergi Məcəlləsi, maddə 218.4).

Sadələşdirilmiş vergini ödəyən hüquqi şəxs ƏDV-nin və mənfəət vergisinin, fiziki şəxs isə gəlir vergisinin və ƏDV-nin ödəyicisi deyil (Vergi Məcəlləsi, maddə 219.5). Vergitutma obyekti ümumi hasilatın və satışdankənar gəlirlərin həcmidir (Vergi Məcəlləsi, maddə 219.1); ümumi qaydada dərəcə 2 faizdir, ictimai iaşə və sərnişin daşımaları kimi fəaliyyət növləri üçün isə xüsusi dərəcələr nəzərdə tutulub (Vergi Məcəlləsi, maddə 220).

Nümunə

İl ərzində 50 000 manat hasilatı olan və ƏDV qeydiyyatında olmayan fərdi sahibkar sadələşdirilmiş vergini seçərsə, ümumi qaydada 1 000 manat vergi ödəyir.