Əlavə dəyər vergisi

Əlavə dəyər vergisi — qanunvericilikdə tərifi

153.1. Əlavə dəyər vergisi (bundan sonra – ƏDV) vergi tutulan dövriyyədən hesablanan verginin məbləği ilə bu Məcəllənin müddəalarına uyğun olaraq verilən elektron qaimə-fakturalara və ya idxalda ƏDV-nin ödənildiyini göstərən sənədlərə müvafiq surətdə əvəzləşdirilməli olan verginin məbləği arasındakı fərqdir.

Əlavə dəyər vergisi nə deməkdir?

ƏDV ödəyicisi vergini hər vergi tutulan əməliyyatdan hesablayır, lakin büdcəyə bütün məbləği deyil, alışlarda ödədiyi və elektron qaimə-faktura və ya idxal sənədi ilə təsdiqlənən vergini çıxdıqdan sonra qalan fərqi ödəyir (Vergi Məcəlləsi, maddə 153.1). ƏDV-nin dərəcəsi hər vergi tutulan əməliyyatın və hər vergi tutulan idxalın dəyərinin 18 faizidir (Vergi Məcəlləsi, maddə 173.1), vergi isə dövlət vergiləri sırasına daxildir (Vergi Məcəlləsi, maddə 6.1.3).

ƏDV-nin ödəyicisi bu vergi üzrə qeydiyyatdan keçmiş və ya keçməli olan şəxsdir (Vergi Məcəlləsi, maddə 154.1); ƏDV tutulan malları idxal edən şəxslər isə həmin idxal üzrə ödəyici sayılırlar (Vergi Məcəlləsi, maddə 154.3). Vergitutma obyektinə malların təqdim edilməsi, işlərin görülməsi, xidmətlərin göstərilməsi, vergi tutulan idxal, habelə qanunda göstərilən hallarda kənd təsərrüfatı məhsullarının satışında tətbiq edilən ticarət əlavəsi aiddir (Vergi Məcəlləsi, maddə 159.1).

Nümunə

Malı 1 000 manata (ƏDV-siz) satan ƏDV ödəyicisi 180 manat ƏDV hesablayır; həmin mal üçün alışda 120 manat ƏDV ödəyibsə, əvəzləşdirmə şərtləri yerinə yetirildikdə büdcəyə 60 manat ödəyir.