Hüquqi terminƏmək hüququ
Əsas məzuniyyət
Həmçinin: ödənişli əsas məzuniyyət
QISACA
Əmək müqaviləsində göstərilən peşə (vəzifə) üzrə işçiyə verilən, ümumi qaydada 21 təqvim günündən az olmayan ödənişli illik məzuniyyət.
Əsas məzuniyyət — qanunvericilikdə tərifi
1. Əsas məzuniyyət işçinin əmək müqaviləsində göstərilmiş peşəsi (vəzifəsi) üzrə minimum müddəti bu maddənin ikinci və üçüncü hissələrində nəzərdə tutulmuş məzuniyyətdir.
2. İşçilərə ödənişli əsas məzuniyyət 21 təqvim günündən az olmayaraq verilməlidir.
Əsas məzuniyyət nə deməkdir?
Əsas məzuniyyət əmək məzuniyyətinin məcburi hissəsidir və hər bir işçiyə onun peşəsi (vəzifəsi) üzrə verilir. Ümumi minimum 21 təqvim günüdür; kənd təsərrüfatı məhsullarının istehsalında çalışanlara, inzibati vəzifələrdə çalışan dövlət qulluqçularına, həkimlərə, elmi dərəcəsi olmayan elmi işçilərə və Məcəllədə sadalanan digər işçilərə isə 30 təqvim günü verilir (Əmək Məcəlləsi, maddə 114).
Bəzi kateqoriyalar üçün əmək məzuniyyətinin daha uzun müddəti müəyyən edilib: məsələn, müəllimlərə 56 təqvim günü (Əmək Məcəlləsi, maddə 118), yaşı 16-dan az olan işçilərə 42, 16 yaşından 18 yaşınadək işçilərə isə 35 təqvim günündən az olmayaraq (Əmək Məcəlləsi, maddə 119). Məzuniyyət dövrünə düşən iş günü hesab olunmayan bayram günləri məzuniyyət günü sayılmır və məzuniyyət onların sayı qədər uzadılır (Əmək Məcəlləsi, maddə 114). Əsas məzuniyyət əlavə məzuniyyətlərlə birlikdə və ya ayrılıqda verilə bilər (Əmək Məcəlləsi, maddə 113).
Nümunə
Xəstəxanada çalışan həkimə illik ödənişli əsas məzuniyyət 30 təqvim günü, eyni müəssisənin sürücüsünə isə ən azı 21 təqvim günü verilir.
Mənbə: Azərbaycan Respublikasının Əmək Məcəlləsi, maddə 114.1