Cinayətkarcasına özünəgüvənmə

Cinayətkarcasına özünəgüvənmə — qanunvericilikdə tərifi

Şəxs öz əməlinin (hərəkət və ya hərəkətsizliyinin) ictimai təhlükəli nəticələr verə biləcəyi imkanını qabaqcadan görmüş, lakin kifayət qədər əsas olmadan onların qarşısını alacağını güman etmişdirsə, bu əməl (hərəkət və ya hərəkətsizlik) cinayətkarcasına özünəgüvənmə nəticəsində törədilmiş cinayət hesab olunur.

Cinayətkarcasına özünəgüvənmə nə deməkdir?

Cinayətkarcasına özünəgüvənmə ehtiyatsızlığın iki növündən biridir (Cinayət Məcəlləsi, maddə 26.1). Burada şəxs əməlinin ictimai təhlükəli nəticələr verə biləcəyi imkanını qabaqcadan görür, lakin bu nəticələrin qarşısını alacağını güman edir; bu güman isə kifayət qədər əsasa söykənmir (Cinayət Məcəlləsi, maddə 26.2). Şəxs öz bacarığına, təcrübəsinə və ya digər hallara arxalana bilər, lakin bu amillər nəticəni istisna etmək üçün kifayət etmir.

Özünəgüvənməni dolayı qəsddən fərqləndirmək lazımdır: dolayı qəsddə şəxs nəticələrin baş verməsinə şüurlu surətdə yol verir (Cinayət Məcəlləsi, maddə 25.3), özünəgüvənmədə isə onların baş verməyəcəyinə arxayın olur. Etinasızlıqdan fərqi isə ondadır ki, etinasızlıqda şəxs nəticələrin mümkünlüyünü ümumiyyətlə qabaqcadan görmür (Cinayət Məcəlləsi, maddə 26.3).

Nümunə

Sürücü sürət həddini xeyli aşaraq ötmə edərkən qəza ehtimalını görür, lakin təcrübəsinə arxalanıb onu sovuşduracağını düşünür; nəticədə piyada xəsarət alır.