Bank əmanəti müqaviləsi

Bank əmanəti müqaviləsi — qanunvericilikdə tərifi

944.1. Bank əmanəti (depozit) müqaviləsinə görə bir tərəf (bank) başqa tərəfdən (əmanətçidən) və ya başqa tərəf (əmanətçi) üçün daxil olmuş pul məbləğini (əmanəti) qəbul edərək müqavilədə nəzərdə tutulmuş şərtlərlə və qaydada əmanət məbləğini əmanətçiyə qaytarmağı və onun üçün faizlər ödəməyi öhdəsinə götürür.

Bank əmanəti müqaviləsi nə deməkdir?

Bank əmanəti (depozit) müqaviləsinin tərəfləri bank və əmanətçidir. Pul vəsaitini əmanətlərə cəlb etmək hüququna lisenziyaya uyğun olaraq buna hüququ çatan banklar və poçt rabitəsinin milli operatoru malikdir (Mülki Məcəllə, maddə 945.1). Müqavilə yazılı formada bağlanır; bu formaya riayət edilməməsi müqavilənin etibarsızlığına səbəb olur və belə müqavilə əhəmiyyətsizdir (Mülki Məcəllə, maddə 946.2).

Əmanət ilk tələb üzrə verilmək şərti ilə (tələbli əmanət) və ya müqavilədə müəyyən edilmiş müddət qurtardıqdan sonra qaytarılmaq şərti ilə (müddətli əmanət) qoyulur (Mülki Məcəllə, maddə 947.1). Fiziki şəxsin əmanəti ilk tələb üzrə almaq hüququndan imtina etməsi haqqında şərt əhəmiyyətsizdir (Mülki Məcəllə, maddə 947.2). Fiziki şəxsin müddətli əmanəti üzrə faizlərin miqdarı bank tərəfindən birtərəfli qaydada azaldıla bilməz (Mülki Məcəllə, maddə 948.3). Banklar fiziki şəxslərin əmanətlərinin qaytarılmasını icbari sığorta yolu ilə təmin etməlidir (Mülki Məcəllə, maddə 950.1).

Nümunə

Vətəndaş bankda bir illik müddətli əmanət açır; müddət bitdikdə bank əmanət məbləğini və müqavilədə göstərilən faizləri ona qaytarır.