Borc müqaviləsi

Borc müqaviləsi — qanunvericilikdə tərifi

739.1. Borc müqaviləsinə görə bir tərəf (borcverən) pul vəsaitinə və ya digər əvəz edilən əşyalara mülkiyyət hüququnu digər tərəfə (borcalana) verməyi öhdəsinə götürür, borcalan isə aldıqlarını müvafiq olaraq eyni məbləğdə pul vəsaiti və ya eyni keyfiyyətdə və miqdarda olan eyni növlü əşyalar şəklində borcverənə qaytarmağı öhdəsinə götürür.

Borc müqaviləsi nə deməkdir?

Borc müqaviləsinin əsas əlaməti mülkiyyət hüququnun keçməsidir: borcalan aldığı pul və ya əşyaları sərbəst xərcləyə bilər, lakin eyni məbləği və ya eyni keyfiyyətdə və miqdarda olan eyni növlü əşyaları qaytarmalıdır. Bununla o, eyni əşyanın geri qaytarıldığı əvəzsiz istifadə və kirayə müqavilələrindən fərqlənir. Məbləğ üç min manatdan çoxdursa və ya iştirakçılardan biri hüquqi şəxsdirsə, borc müqaviləsi yazılı formada bağlanmalıdır (Mülki Məcəllə, maddə 739.2).

Qanunda və ya müqavilədə ayrı qayda yoxdursa, borcverən müqavilədə nəzərdə tutulmuş qaydada və məbləğdə faiz almaq hüququna malikdir (Mülki Məcəllə, maddə 740.1). Qaytarma müddəti müəyyən edilməyibsə, borcverən borcun qaytarılmasını istənilən vaxt tələb edə bilər, borcalan isə tələbi aldıqdan sonra bir ay ərzində borcu qaytarmalıdır (Mülki Məcəllə, maddə 742.2). Gəlir əldə etmək məqsədilə müntəzəm olaraq pul borc vermək yalnız kreditlərin verilməsi fəaliyyəti hüququna malik şəxsə icazə verilir (Mülki Məcəllə, maddə 740.10).

Nümunə

A dostuna 5000 manat borc verirsə, məbləğ üç min manatdan çox olduğuna görə borc müqaviləsi yazılı formada bağlanmalıdır.