Qarantiya

Qarantiya — qanunvericilikdə tərifi

Qarantiyaya əsasən qarant (bank, digər kredit təşkilatı və ya sığorta təşkilatı) digər şəxsin (prinsipalın) xahişi ilə prinsipalın kreditoruna (benefisiara) qarantiya öhdəliyinin şərtlərinə uyğun olaraq benefisiar pul məbləğinin ödənilməsi barədə yazılı tələb təqdim etdikdə həmin məbləği ödəyəcəyi barədə yazılı öhdəlik verir.

Qarantiya nə deməkdir?

Qarantiya münasibətində üç iştirakçı var: qarant (bank, digər kredit təşkilatı və ya sığorta təşkilatı), prinsipal (borclu) və benefisiar (prinsipalın kreditoru). Qarantiya prinsipalın benefisiar qarşısında əsas öhdəliyini lazımınca icra etməsini təmin edir (Mülki Məcəllə, maddə 479.1), qarantiya verilməsinə görə isə prinsipal qaranta şərtləşdirilmiş muzd ödəyir (Mülki Məcəllə, maddə 479.2).

Qarantiyanın zaminlikdən əsas fərqi müstəqilliyidir: qarantın öhdəliyi, hətta qarantiyada əsas öhdəliyə istinad edilsə belə, ondan asılı deyildir (Mülki Məcəllə, maddə 480). Qarantiyada ayrı qayda yoxdursa, qarant onu geri götürə bilməz (Mülki Məcəllə, maddə 481). Benefisiarın tələbi qarantiyada göstərilmiş sənədlərlə birlikdə yazılı formada təqdim edilməli (Mülki Məcəllə, maddə 484.1) və qarantiyada müəyyən edilmiş müddət bitənədək qaranta çatmalıdır (Mülki Məcəllə, maddə 484.2). Tələb şərtlərə uyğun deyilsə və ya gec təqdim edilibsə, qarant onu ödəməkdən imtina edir (Mülki Məcəllə, maddə 486.1).